vCard en vcf-bestand: wat is het en hoe open je het?

Een vCard is een standaardformaat om contactgegevens uit te wisselen. Het bestand heeft meestal de extensie .vcf, wat staat voor virtual contact file. Daarom spreken mensen afwisselend over een vCard, een vcf-bestand of een elektronisch visitekaartje: het gaat om hetzelfde.

Het grote voordeel is dat het formaat breed ondersteund wordt. Een vcf-bestand dat je op een iPhone maakt, kun je openen op een Android-toestel, in Outlook, in Gmail of in de meeste CRM-pakketten. Je hoeft dus niet te weten welk toestel of programma de ontvanger gebruikt.

Een vCard kan één contact bevatten, maar ook een hele reeks. Exporteer je je volledige adresboek, dan krijg je vaak één groot vcf-bestand met alle contacten na elkaar. Dat is handig als je van telefoon wisselt of je contacten wilt overzetten naar een ander programma.

Een vcf-bestand is gewoon tekst. Open je het met een teksteditor, dan zie je regels die beginnen met BEGIN:VCARD en eindigen met END:VCARD. Daartussen staan velden met telkens een label en een waarde, bijvoorbeeld de naam, het telefoonnummer of het e-mailadres.

De meest gebruikte velden zijn:

Op een iPhone gaat het openen van een vCard meestal vanzelf. Tik je in Mail, Berichten of WhatsApp op een vcf-bijlage, dan toont de iPhone een voorbeeld van het contact. Onderaan kies je dan om een nieuw contact aan te maken of de gegevens toe te voegen aan een bestaand contact.

Krijg je het bestand via een website, bijvoorbeeld door op een knop "Opslaan in contacten" te tikken, dan opent Safari meestal hetzelfde voorbeeldscherm. Gebeurt er niets, open de link dan in Safari in plaats van in een in-app browser, want sommige apps tonen het bestand niet correct.

Zit het vcf-bestand in de app Bestanden, tik er dan op en kies via de deelknop voor Contacten.

Gebruik je iCloud voor je contacten, dan verschijnt het nieuwe contact daarna ook op je iPad en Mac. Controleer na het opslaan even of het telefoonnummer bij het juiste type staat, bijvoorbeeld mobiel of werk, zodat je later meteen ziet welk nummer je moet bellen.

Op Android werkt het vergelijkbaar, al verschilt de weg wat per merk. Tik op het vcf-bestand in je mail, berichtenapp of downloads. De telefoon vraagt dan met welke app je het wilt openen: kies Contacten. Bij sommige toestellen moet je daarna nog kiezen in welk account het contact komt, bijvoorbeeld je Google-account, zodat het ook gesynchroniseerd wordt.

Lukt het niet rechtstreeks, open dan de app Contacten, ga naar het menu en zoek naar Importeren. Daar selecteer je het vcf-bestand uit je downloads.

Opent het bestand in een teksteditor in plaats van in Contacten, dan is de koppeling met de juiste app niet goed ingesteld. Kies in dat geval bij het openen expliciet voor Contacten en duid aan dat de telefoon dat voortaan altijd mag doen.

Op een computer kun je een vCard importeren in Outlook door het bestand te openen en het contact op te slaan. In Gmail ga je naar Google Contacten en kies je Importeren. Op een Mac opent een dubbelklik het bestand in de app Contacten.

Je hebt geen speciale software nodig om een vCard te maken. De makkelijkste manier is via je eigen telefoon.

Op een iPhone open je je eigen contactkaart in Contacten, tik je op Deel contact en kies je hoe je het verstuurt. Het toestel maakt automatisch een vcf-bestand aan. Op Android open je het contact, tik je op het menu en kies je Delen. Ook daar wordt een vcf-bestand gemaakt.

Wil je een vCard die je vaker gebruikt, controleer dan eerst je eigen contactkaart: staan je bedrijf, functie en nummers juist en in internationaal formaat? Alles wat in je contactkaart staat, komt ook in het bestand terecht, dus verwijder privénummers of adressen die je niet wilt delen.

Je kunt een vCard ook in een QR-code steken, zodat iemand ze kan scannen. Wat daarbij de voor- en nadelen zijn ten opzichte van een QR-code met een link, lees je in onze gids over de QR-code op je visitekaartje.

Een vcf-bestand alleen heeft een beperking: het is een momentopname. Verander je van nummer, dan blijven de mensen die je vCard eerder kregen met de oude gegevens zitten. En wie het bestand ontvangt, ziet geen foto van je werk, geen uitleg en geen manier om snel een vraag te stellen.

Daarom combineren veel digitale visitekaartjes beide: een webpagina met al je informatie, en daarop een knop om je meteen als contact op te slaan. Achter die knop zit een vcf-bestand dat telkens met je actuele gegevens wordt aangemaakt. Zo heeft de ander je gegevens in zijn adresboek én een link naar je volledige kaart. Lees meer over hoe zo'n digitaal visitekaartje werkt.

Op elke Leadkaart staat een knop "Opslaan in contacten". Wie erop tikt, krijgt een vCard met je naam, functie, bedrijf, nummers en links, gebaseerd op wat je op dat moment op je kaart hebt staan. Pas je iets aan, dan krijgen nieuwe bezoekers meteen de nieuwe versie.

Omgekeerd kunnen bezoekers via het formulier op je kaart hun eigen gegevens achterlaten, die je in je dashboard terugvindt en als CSV kunt exporteren. Benieuwd? Probeer het 14 dagen gratis, zonder kredietkaart.